Badania nad PJM i g/Głuchotą 8: Język migowy jako niematerialne dziedzictwo kulturowe – nabór abstraktów
Szanowni Państwo,
zapraszamy do nadsyłania propozycji wystąpień na konferencji Badania nad PJM i g/Głuchotą 8: Język migowy jako niematerialne dziedzictwo kulturowe, która odbędzie się 19 października 2026 r. na Uniwersytecie Warszawskim.
Koncepcja niematerialnego dziedzictwa kulturowego została opisana w Konwencji UNESCO z 17 października 2003 r. w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego (Dz.U. 2011 nr 172 poz. 1018). Niematerialne dziedzictwo kulturowe obejmuje m.in. zwyczaje i tradycje, sposoby działania i myślenia, opowieści, wiedzę oraz umiejętności. Z niematerialnym dziedzictwem kulturowym mogą być związane określone przedmioty, narzędzia, wytwory, artefakty oraz miejsca o szczególnym znaczeniu kulturowym.
Niematerialne dziedzictwo kulturowe stale się zmienia. Nie jest zamknięte ani gotowe raz na zawsze. Ludzie przekazują je z pokolenia na pokolenie. Jednocześnie dostosowują je do nowych warunków i doświadczeń. Na przemiany niematerialnego dziedzictwa kulturowego oddziałują zarówno uwarunkowania historyczne i społeczne wspólnot (np. modele edukacji i wychowania, relacje w obrębie społeczności), jak i szerokie, dynamiczne procesy współczesnego świata (np. rozwój technologii cyfrowych, globalizacja, migracje, mobilność). Niematerialne dziedzictwo kulturowe pełni istotną rolę w budowaniu wspólnoty, wspiera rozumienie własnej tożsamości oraz tworzy ramy, w których doświadczenia przeszłości są reinterpretowane i obecne we współczesnych formach życia społecznego.
Podczas konferencji będziemy przyglądać się temu, w jaki sposób język migowy może być wehikułem dla niematerialnego dziedzictwa kulturowego społeczności g/Głuchych. Język migowy stanowi podstawowe narzędzie, dzięki któremu ludzie przekazują wiedzę, dzielą się doświadczeniami, wyrażają wartości oraz opowiadają własną historię – zarówno indywidualną, jak i zbiorową. To za jego pośrednictwem możliwe jest budowanie znaczeń, utrwalanie pamięci oraz kształtowanie relacji społecznych. Język pozostaje żywy jedynie wtedy, gdy jest używany w praktyce. Dzieje się to w codziennych rozmowach, w procesach edukacyjnych, w działaniach kulturalnych oraz w badaniach naukowych.
Konferencja odbędzie się 19 października 2026 roku na Uniwersytecie Warszawskim. Zachęcamy do nadsyłania abstraktów po polsku lub w PJM do 15 lipca 2026. W tym celu prosimy o wypełnienie tego formularza. Informację o przyjęciu abstraktu otrzymają Państwo do 31 lipca 2026. Rejestracja na konferencję zostanie otwarta 1 sierpnia 2026.
Wymagania dotyczące abstraktów:
Język polski: maks. 1 strona A4 z bibliografią, czcionka 11 lub 12 pkt. (krój Times New Roman lub analogiczny), marginesy 2,5 cm z każdej strony, plik w formacie .doc lub .docx.
PJM: film o długości do 6 minut z dołączoną w osobnym pliku bibliografią w języku polskim. W formularzu prosimy o zamieszczenie pliku wideo lub pliku z linkiem do filmu np. w serwisie YouTube.
Zachęcamy badaczy i badaczki do tego, żeby w swoich wystąpieniach zastanowili się nad następującymi pytaniami:
-
-
- Co to znaczy, że język migowy jest wehikułem dla niematerialnego dziedzictwa kulturowego g/Głuchych?
- W jaki sposób język migowy jest dziś przekazywany między pokoleniami i jakie nowe formy, przestrzenie oraz aktorzy tego przekazu zyskują znaczenie we współczesnych realiach?
- Jak język migowy ewoluuje pod wpływem przemian społecznych, kulturowych i technologicznych – i co te zmiany mówią o kondycji oraz przyszłości społeczności g/Głuchych?
- Jak opowieści w języku migowym konstruują, utrwalają i negocjują wspólne doświadczenia oraz pamięć zbiorową społeczności g/Głuchych?
- Jak artystyczne i performatywne formy języka migowego — takie jak poezja migowa czy performance — uczestniczą w ochronie, reinterpretacji i twórczym rozwoju dziedzictwa językowego?
- Czy i w jaki sposób współczesne treści wideo w języku migowym można postrzegać jako formę żywego archiwum dziedzictwa kulturowego oraz narzędzie jego transmisji?
- Jakie procesy, praktyki lub strukturalne mechanizmy osłabiają dziś przekazywanie języka migowego jako dziedzictwa kulturowego, i w jaki sposób społeczności odpowiadają na te wyzwania poprzez oddolne strategie, inicjatywy i działania?
- W jaki sposób języki migowe funkcjonują jako transnarodowe dziedzictwo kulturowe, przekraczające granice państw, wspólnot i reżimów językowych?
-
Z wyrazami szacunku,
Komitet Organizacyjny Konferencji „Badania nad PJM i g/Głuchotą 8”

